توجه : تمامی مطالب این سایت توسط ربات از طریق نتایج گوگل جمع آوری شده و تمامی مطالب عکس ها و لینک های دانلود برای سایت های دیگر است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    نتایج انتخابات ریاست جمهوری امریکا

    1بازدید

    نتایج انتخابات ریاست جمهوری امریکا را از سایت تفریح 98 دریافت کنید.

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۰)

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۰)

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا در ۳ نوامبر ۲۰۲۰ مصادف با ۱۳ آبان ۱۳۹۹ برای انتخاب رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و معاون او برگزار خواهد شد. این انتخابات پنجاه و نهمین انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا است. برنده انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰، در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ مصادف با یکم بهمن ۱۳۹۹ کارش را آغاز می‌کند.

    این یک انتخابات غیرمستقیم است. رأی‌دهندگان، گزینندگان را انتخاب خواهند کرد؛ گزینندگان نیز در روز ۱۴ دسامبر ۲۰۲۰ رأی نهایی خود برای انتخاب رئیس‌جمهور جدید را به صندوق خواهند انداخت.[۳] در نتیجه، مشخص خواهد شد که رئیس‌جمهور فعلی دونالد ترامپ و معاون او مایک پنس به کار خود ادامه خواهند داد، یا رئیس‌جمهور و معاون جدیدی زمام امور کاخ سفید را در دست خواهند گرفت.

    دو حزب اصلی شرکت‌کننده در انتخابات، حزب دموکرات و حزب جمهوری‌خواه هستند. رئیس‌جمهور دونالد ترامپ از حزب جمهوری‌خواه متقاضی انتخاب مجدد برای دوره دوم در سال ۲۰۲۰ است. او بدون روبرو شدن با یک رقیب جدی در رقابت‌های مقدماتی، توانست نامزدی حزب جمهوری‌خواه را مال خود کند. در سوی دیگر، جو بایدن قرار دارد. او با شکست‌دادن برنی سندرز که در رقابت‌های مقدماتی حزب دموکرات نزدیک‌ترین رقیبش بود، به عنوان نامزد دموکرات‌ها انتخاب شد. جو جورگنسن نامزد حزب لیبرترین و هووی هاوکینز نامزد حزب سبز است.[۴] همزمان با این انتخابات، انتخابات مجلس نمایندگان و سنا نیز برگزار می‌گردد.

    جو بایدن و دونالد ترامپ به ترتیب مسن‌ترین افراد تاریخ آمریکا هستند که توسط یک حزب بزرگ برای ریاست جمهوری نامزد شده‌اند.[الف] هر کدام از آن‌ها که در انتخابات پیروز شود، در صورتی که تا پایان دوره ۴ ساله خود به ریاست جمهوری ادامه دهد، مبدل به پیرترین رئیس‌جمهور درحال خدمت تاریخ آمریکا خواهد شد.[ب] در صورت پیروزی بایدن، جفت انتخابی او کاملا هریس به اولین زن، اولین آفریقایی-آمریکایی و اولین آسیایی-آمریکایی تبدیل خواهد شد که به معاونت ریاست‌جمهوری ایالات متحده می‌رسد.

    پیش‌زمینه[ویرایش]

    نحوه برگزاری[ویرایش]

    مطابق اصل دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، شخص برای اینکه رئیس‌جمهور شود باید متولد ایالات متحده باشد، حداقل ۳۵ سال داشته باشد و دست‌کم ۱۴ سال در این کشور زندگی کرده باشد. نامزدهای ریاست جمهوری معمولاً در احزاب سیاسی مختلف آمریکا کاندید می‌شوند و آن حزب نیز به شیوه‌ای مشخص (مانند انتخابات مقدماتی) شخصی را که بهترین گزینه می‌داند، به عنوان نامزد خود معرفی می‌کند. انتخابات مقدماتی معمولاً به صورت غیرمستقیم برگزار می‌شود. بدین صورت که رای‌دهندگان به فهرستی از نمایندگان حزبی که به یک کاندید خاص متعهد شده‌اند، رای می‌دهند. سپس، نمایندگان به صورت رسمی یک نامزد را انتخاب می‌کنند تا از جانب حزب در انتخابات شرکت کند. نامزد ریاست جمهوری معمولاً برای خود یک جفت انتخابی برمی‌گزیند که سپس در کنوانسیون حزب توسط نمایندگان تأیید می‌شود (این شامل حزب لیبرترین که نمایندگان نامزد معاون رئیس‌جمهور را با رای‌گیری و مستقل از نامزد ریاست جمهوری انتخاب می‌کنند، نمی‌شود). انتخابات ریاست‌جمهوری که در نوامبر برگزار خواهد شد هم یک انتخابات غیرمستقیم است. در آن انتخابات نیز رای‌دهندگان به فهرستی از کاندیداهای مجمع گزینندگان (به انگلیسی: Electoral College) رای خواهند داد؛ گزینندگان سپس به صورت مستقیم رئیس‌جمهور و معاونش را انتخاب خواهند کرد.[۵] در صورتی که هیچ نامزدی نتواند ۲۷۰ رای الکترال که حداقل رای مورد نیاز جهت پیروزی در انتخابات است را کسب کند، مجلس نمایندگان از بین ۳ نامزدی که بیشترین رای الکترال را کسب کرده‌اند، یکی را به ریاست جمهوری برخواهد داشت. معاون رئیس‌جمهور را نیز مجلس سنا از میان دو نامزدی که بیشترین رای الکترال را داشته‌اند، انتخاب خواهد کرد. انتخابات ریاست جمهوری همزمان با انتخابات مجلسین (نمایندگان و سنا) و دیگر انتخابات‌های ایالتی و محلی برگزار خواهد شد.

    در ۲۶ اوت ۲۰۱۹، قوه مقننه ایالت مین لایحه‌ای را به تصویب رساند که بر مبنای آن، از شیوه رای بدیل برای انتخابات مقدماتی و انتخابات اصلی ریاست‌جمهوری در ایالت مذکور استفاده شود.[۶][۷] در ششم سپتامبر ۲۰۱۹، جنت میلز فرماندار ایالت مین تصمیم گرفت اجازه دهد لایحه بدون امضا توسط فرماندار به قانون تبدیل شود؛ نتیجتاً، به جریان افتادن این قانون تا پس از انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در مارس به تأخیر افتاد اما به هر صورت مین تبدیل به اولین ایالتی خواهد شد که برای انتخابات اصلی ریاست جمهوری از شیوه رای بدیل استفاده خواهد کرد.[۸] این تصمیم احتمالاً باعث خواهد شد اعلام برنده(‌های) آرای الکترال ایالت تا چند روز پس از پایان انتخابات اصلی طول بکشد[۹] و محاسبه رای‌های مردمی هم پیچیده شود.[۱۰]

    متمم بیست و دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ذکر می‌کند هیچ شخصی نمی‌تواند بیش از دو مرتبه به ریاست‌جمهوری انتخاب شود. نتیجتاً، بیل کلینتون، جرج دابلیو بوش و باراک اوباما شانسی برای رئیس‌جمهور شدن ندارند. جیمی کارتر، از آنجا که فقط یک دوره رئیس‌جمهور بوده، به لحاظ قانونی منعی برای انتخاب مجدد ندارد. با این حال او با ذکر اینکه «در ۹۵ سالگی دیگر شدنی نیست» احتمال کاندید شدن خود را رد کرد.[۱۱]

    استیضاح ترامپ[ویرایش]

    در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۹، مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بنا به دو دلیل (سوء استفاده از قدرت و تحقیر کنگره) رای به استیضاح دونالد ترامپ داد.[۱۲] دادگاه ترامپ به تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۲۰ در مجلس سنا آغاز شد[۱۳] و در ۵ فوریه به پایان رسید. نتیجه آن دادگاه، تبرئه رئیس‌جمهور بود.[۱۴]

    این اولین بار در تاریخ است که رئیس‌جمهوری در دوره اول ریاست جمهوری خود استیضاح می‌شود و در انتخابات پیش‌رو نیز برای دور دوم شرکت می‌کند.[۱۵] ترامپ در جریان پروسه استیضاح هم گردهمایی‌های انتخاباتی خود را ادامه داد.[۱۶][۱۷] همچنین، این اولین بار از زمان ایجاد سازوکار انتخابات مقدماتی به شیوه فعلی در ۱۹۱۱ است که یک رئیس‌جمهور درحالی که انتخابات مقدماتی در پیش است، استیضاح می‌شود.[۱۸] پروسه استیضاح با کارزارهای انتخابات مقدماتی همزمان شد؛ نتیجتاً سناتورهایی که برای انتخابات ریاست جمهوری از حزب دموکرات نامزد شده بودند مجبور شدند چند روز قبل و بعد از انتخابات مقدماتی آیووا در واشینگتن بمانند.[۱۹]

    انتخابات‌های همزمان[ویرایش]

    انتخابات ریاست‌جمهوری همزمان با انتخابات‌های مجلسین (نمایندگان و سنا) انجام خواهد شد. همچنین در چند ایالت هم قرار است برای انتخاب فرماندار و نمایندگان قوه مقننه ایالتی، انتخابات برگزار شود. پس از انتخابات، مجلس نمایندگان کرسی‌های نمایندگی را مطابق سرشماری ۲۰۲۰ ایالات متحده میان ۵۰ ایالت تقسیم خواهد کرد و ایالات نیز حوزه‌های کنگره و انتخابیه قوه مقننه محلی را از نو تنظیم خواهند کرد. در بیشتر ایالات فرماندار و قوه مقننه آن ایالت این وظیفه را به دوش خواهند داشت و معمولاً حزبی که انتخابات ریاست‌جمهوری را پیروز شده‌است دچار «اثر دنباله کت» می‌شود که پیامد آن پیروزی دیگر نامزدهای آن حزب در سایر انتخابات است.[۲۰]

    دخالت خارجی[ویرایش]

    مقامات آمریکایی چین، روسیه و جمهوری اسلامی را متهم کرده‌اند که قصد دارند بر نتیجه انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا تأثیر بگذارند.[۲۱][۲۲][۲۳][۲۴] در ۴ اکتبر ۲۰۱۹، مایکروسافت اعلام کرد گروهی از هکرها با نام Phosphorus که احتمال ارتباطشان با حکومت ایران می‌رود تلاش کرده‌اند به حساب‌های ایمیل متعلق خبرنگاران، مقامات دولت آمریکا و کارزار انتخاباتی یک نامزد ورود کنند.[۲۵][۲۶] صدای آمریکا در آوریل ۲۰۲۰ گزارش کرد «محققان امنیت اینترنت می‌گویند نشانه‌هایی از حملات اصطلاحاً فیشینگ نیزه‌ای از سوی هکرهای مرتبط با چین علیه اهداف سیاسی آمریکایی پیش از انتخابات ۲۰۲۰ وجود دارد.»[۲۷]

    در ۱۳ فوریه ۲۰۲۰، مقامات اطلاعاتی آمریکا به اعضای کمیته اطلاعاتی مجلس نمایندگان خبر دادند که روسیه در تلاش است در انتخابات ۲۰۲۰ به سود دونالد ترامپ دخالت کند.[۲۸] در ۲۱ فوریه، واشینگتن پست بنا به گفته مقامات آمریکایی که نام خود را فاش نکرده‌اند، گزارش داد روسیه اقدام به دخالت در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات به سود برنی سندرز کرده‌است. سندرز بیانیه‌ای صادر کرد و گفت «صادقانه بگویم، من اهمیتی نمی‌دهم پوتین می‌خواهد چه کسی رئیس‌جمهور شود. پیام من به پوتین واضح است: از انتخابات آمریکا فاصله بگیر و [اگر پیروز شوم] به عنوان رئیس‌جمهور مطمئن خواهم شد چنین خواهی کرد.»[۲۹] سندرز تأیید کرد مقامات آمریکایی یک ماه قبل از آن به کارزار او دربارهٔ دخالت روس‌ها اطلاع داده‌اند.[۳۰] نیویورک تایمز هم از دخالت روسیه در انتخابات آمریکا به سود دونالد ترامپ خبر داد.[۳۱] چین و رژیم ایران قصد دخالت در انتخابات به سود جو بایدن را دارند.[۳۲][۳۳][۳۴]

    ارسال پیامک به شهروندان ایران و روسیه[ویرایش]

    برخی از ایرانیان در نیمه مرداد ۱۳۹۹، تصویری از پیامکی را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردند که وعده می‌داد واشینگتن در ازای دریافت اطلاعاتی دربارهٔ دخالت خارجی علیه انتخابات آمریکا پاداشی تا ۱۰ میلیون دلار می‌دهد.[۳۵][۳۶]

    مدتی بعد در روز جمعه ۱۷ مرداد ۱۳۹۹، وزارت خارجه ایالات متحده تأیید کرد که پیامک‌های ارسالی برای شماری از مشترکان تلفن همراه در ایران و روسیه از طریق این وزارتخانه ارسال شده‌است.[۳۵] یکی از سخنگوهای وزارت خارجه ایالات متحده در ایمیلی به رویترز توضیح داد که هدف از این پیامک آگاهی بخشی در سطح جهان نسبت به تهدیدهای سایبری علیه انتخابات پیش رو در آمریکا و پاداش مقابله با آن بوده‌است. این ایمیل می‌گوید که پیامک‌ها بخشی از یک کمپین در سراسر جهان و به زبان‌های مختلف است.[۳۷][۳۶]

    وزارت خارجه آمریکا صفحه‌ای را در توییتر به زبان فارسی گشود که به «مجرمان سایبری» هشدار می‌دهد ایالات متحده برای دریافت اطلاعات در مورد دخالت‌های خارجی در انتخابات این کشور حداکثر ۱۰ میلیون دلار پاداش می‌دهد. این توییت حاوی یک آدرس تلگرام و شماره تلفنی برای ارسال اطلاعات مربوط از طریق اپلیکیشن‌های واتس‌اپ و سیگنال است.[۳۶] ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه در فیسبوک نوشت که حالا وبسایت وزارت خارجه آمریکا پیام‌های بی‌شماری در تقبیح این کار دریافت خواهد کرد.[۳۷][۳۶]

    ویروس کرونا[ویرایش]

    رویدادهای متعددی مربوط به انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ به دلیل شیوع ویروس کرونا در ایالات متحده به تعویق افتاده‌اند یا دستخوش تغییر شده‌اند. در دهم مارس، پس از انتخابات مقدماتی در شش ایالت، جو بایدن و برنی سندرز، نامزدهای حزب دموکرات، کمپین‌های شبانهٔ خود را به حالت تعلیق درآوردند و کمپین‌های انتخاباتی حضوری را متوقف کردند.[۳۸][۳۹] در ۱۲ مارس، ترامپ اعلام کرد برنامه دارد کارزارهای پیش‌روی خود را عقب بیاندازد.[۴۰] یازدهمین مناظره دموکرات‌ها در روز ۱۵ مارس بدون حضور تماشاگران در استودیوی سی‌ان‌ان در واشینگتن دی.سی. برگزار شد.[۴۱] چندین ایالت نظیر جرجیا، کنتاکی، لوئیزیانا، اوهایو و مریلند نیز انتخابات مقدماتی را به تاریخ دیگری موکول کردند. تا ۲۴ مارس، همهٔ نامزدهای احزاب بزرگ کمپین‌های حضوری خود را کنسل کرده‌اند. بنا به گفته تحلیل‌گران سیاسی، همزمانی توقف شیوه‌های سنتی تبلیغ‌های انتخاباتی با تأثیرات شیوع ویروس کرونا بر آمریکا ممکن است اثرات غیرقابل پیش‌بینی بر رأی‌دهندگان و احتمالاً شیوهٔ برگزاری انتخابات بگذارد.[۴۲][۴۳][۴۴]

    بستهٔ ۲٫۲ تریلیون دلاری که جهت حمایت از اقتصاد آمریکا در برابر تأثیرات شیوع کرونا به جریان افتاد، شامل بودجه‌ای برای ایالت‌ها نیز بود تا صرف انتخابات پستی شود. کمپین ترامپ شدیداً با این شیوهٔ انتخاباتی مخالفت و آن را زمینه‌ساز تقلب گسترده در انتخابات اعلام کرده‌است. چندین سازمان رسانه‌ای این ادعا و احتمال تقلب را رد کرده‌اند.[۴۵][۴۶]

    جواب دولت ترامپ به تأثیرات شیوع کرونا در کنار مواضع دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان کنگره در ربط با بستهٔ حمایتی از اقتصاد از مهم‌ترین مسائل کمپین‌های هر دو حزب بوده‌است.[۴۷][۴۸] شیوع این ویروس در ایالات متحده و تدابیر اتخاذ شده توسط دولت‌های ایالتی نظیر در خانه ماندن و فاصله‌گذاری اجتماعی باعث شده هیچ‌کدام از کاندیداها نتوانند کمپین‌ها و گردهمایی‌های عمومی خود را برگزار کنند. در نتیجه، در کنفرانس روزانهٔ کاخ سفید در رابطه با ویروس کرونا در ماه آوریل، ترامپ در ویدیویی تبلیغ-مانند، از خود بابت واکنش به موقع دولتش به شیوع ویروس تعریف کرد و به مخالفانش و رسانه‌های «فیک نیوز» تاخت.[۴۹][۵۰] بنا به گفتهٔ ترامپ، این رسانه‌ها بودند که در مراحل اولیهٔ شیوع ویروس تأثیرات آن را کوچک‌نمایی می‌کردند.[۵۱] این‌ها سبب شد برخی از تحلیل‌گران و رسانه‌ها ترامپ را متهم کنند که از کنفرانس کاخ سفید به جای کمپین انتخاباتی استفاده می‌کند و قصد دارد از آن بهره‌برداری سیاسی کند.[۵۲]

    در ۲۰ ژوئن، ضمن ادامهٔ نگرانی‌ها در ربط با ویروس کرونا،[۵۳] دادگاه عالی اکلاهما طی حکمی به ترامپ اجازه داد گردهمایی خود را در تالسا در مرکز بانک اکلاهما برگزار کند. ابتدا قرار بود این گردهمایی در ۱۹ ژوئن انجام شود اما به دلیل تعطیلی جونتینت به تعویق افتاد.[۵۴] شرکت‌کنندگان در این گردهمایی به‌طور قابل توجهی از حد انتظار کمتر بودند و این شکستی برای ترامپ به حساب آورده شد.[۵۵][۵۶] البته ۷٫۷ میلیون نفر آن را به صورت تلویزیونی تماشا کردند که رکوردی برای فاکس نیوز به‌شمار می‌آید.[۵۷]

    در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۲۰، دونالد و ملانیا ترامپ، بعد از آزمایش مثبت مشاور ارشد رئیس‌جمهور هوپ هیکس، اعلام کردند که آزمایششان برای کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ مثبت اعلام شده‌است. رئیس‌جمهور و بانوی اول بلافاصله وارد قرنطینه شدند که این امر مانع برپایی گردهمایی‌های انتخاباتی از سوی ترامپ شده‌است.[۵۸][۵۹][۶۰] همان روز، رئیس‌جمهور به دلیل تب خفیف در مرکز پزشکی نظامی ملی والتر رید بستری شد تا پروسه درمانش را ادامه دهد.[۶۱][۶۲] دبیر مطبوعاتی کاخ سفید کیلی مک‌اننی گفت: «به دلیل احتیاط فراوان و به توصیه پزشک او و دیگر متخصصان، رئیس‌جمهور در چند روز آینده از دفتری در مرکز والتر رید به کار خود ادامه خواهد داد.»[۶۳] ابتلای ترامپ به این ویروس تنها دو روز پس از آن‌که او به همراه جو بایدن در اولین مناظره ریاست‌جمهوری شرکت کرده بود، تشخیص داده شد. این سبب ایجاد نگرانی‌هایی در رابطه با احتمال ابتلای بایدن به ویروس کرونا از طریق ترامپ، شد. با این حال، بایدن اعلام کرد نتیجه آزمایشش منفی بوده‌است.[۶۴][۶۵]

    صاحب نظران ابتلای ترامپ به ویروس کرونا را باعث تأثیر منفی بر کمپین او به شمار می‌آورند. ابتلای ترامپ باعث معطوف‌شدن دوباره توجهات عمومی به دنیاگیری این ویروس در ایالات متحده، موضوعی که ترامپ در قبال آن مسئول دانسته می‌شود، شده‌است. در قرنطینه‌بودن همچنین بدان معناست که ترامپ نمی‌تواند در گردهمایی‌های انتخاباتی که بخش مهمی از کمپینش را تشکیل می‌دهند، شرکت کند.[۶۶][۶۷] علی‌رغم ابتلای ترامپ به ویروس کرونا، جو بایدن کمپین خودش را متوقف اعلام نکرد اما کمپین او به صورت موقت پخش آگهی علیه ترامپ را به حالت تعلیق درآورده‌است.[۶۸][۶۹]

    درخواست تأخیر در برگزاری[ویرایش]

    در آوریل ۲۰۲۰، بایدن احتمال داد ترامپ تلاش کند تا انتخابات با تأخیر برگزار شود و گفت ترامپ «سعی خواهد کرد به شیوه‌ای انتخابات را عقب بیاندازد، دلیلی بتراشد که چرا نمی‌شود آن را برگزار کرد.»[۷۱][۷۲] پیشگویی بایدن در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۰ (۹ مرداد ۱۳۹۹) به حقیقت پیوست و دونالد ترامپ، برای نخستین بار[پ] خواستار تأخیر در برگزاری انتخابات ریاست جمهوری این کشور شد.[ت] او در یک پیام توئیتری نوشت که رای‌گیری پستی می‌تواند منجر به غیردقیق‌ترین و پرتقلب‌ترین انتخابات تاریخ آمریکا بشود و پیشنهاد داد انتخابات تا زمانی که امکان برگزاری حضور آن فراهم شود عقب انداخته شود.[۷۳][۷۴] پیشنهاد او با واکنش‌های منفی روبرو شد و کارشناسان یادآوری کردند که تنها کنگره می‌تواند در این مورد تصمیم بگیرد.[۷۵][۷۶] پیت بوتجج، از نامزدهای سابق دمکرات برای ریاست‌جمهوری امسال ایالات متحده در توئیتی نوشت که «ایالات متحده در جریان جنگ داخلی هم انتخابات برگزار کرد و ما ۹۶ روز دیگر چنین خواهیم کرد.».[۷۳] سناتور لیندسی گراهام، به گفته یکی از خبرنگاران، نیز در واکنش به پرسشی مربوط به درخواست ترامپ برای تأخیر در برگزاری انتخابات گفت «فکر نمی‌کنم ایده خیلی خوبی باشد.».[۷۳] همچنین بن کاردین، سناتور ایالات مریلند از حزب دمکرات نیز در توئیتی دونالد ترامپ را متهم کرده که «حکومت قانون را درک نمی‌کند.»[۷۳]

    احتمال نپذیرفتن نتیجه انتخابات[ویرایش]

    مطبوعات مقالات زیادی حاوی گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر احتمال نپذیرفتن نتیجه نهایی انتخابات از سوی دونالد ترامپ به چاپ رساندند؛ این احتمالات از آنجا سرچشمه می‌گیرد که ترامپ شانس تقلب علیه خود را پیش کشیده‌است و عنوان کرده‌است که شکست انتخاباتی را نخواهد پذیرفت.[۷۷][۷۸][۷۹][۸۰][۸۱] کاخ سفید ادعای مطرح شده از سوی رسانه‌ها را رد کرد اما خود ترامپ واکنش‌های مختلفی داشته‌است. در مصاحبه‌ای با فاکس نیوز به تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۲۰، او متذکر شد «قطعاً اگر نبرم، نبرده‌ام» اما در ۱۹ ژوئیه از دادن پاسخ قطعی دربارهٔ پذیرفتن نتیجه نهایی سر باز زد؛ او در پاسخ به مجری فاکس نیوز کریس والاس در این رابطه گفت: «باید ببینم. همینطوری نمی‌گویم که خواهم پذیرفت یا نخواهم پذیرفت.»[۸۲][۸۳] در ۱۷ اوت، ترامپ در یک گردهمایی انتخاباتی گفت که «تنها در شرایطی در این انتخابات شکست می‌خوریم که تقلب شود.»[۸۴] او همین حرف را در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان هم تکرار کرد.[۸۵] ترامپ در ۱۹ سپتامبر، در یک گردهمایی انتخاباتی در کارولینای شمالی گفت که «نمی‌توانم اجازه دهم [بایدن] رئیس‌جمهورتان شود. شاید با یک فرمان اجرایی اجازه ندهم که رئیس‌جمهور شما شود.»[۸۶]

    در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰، ترامپ دوباره از ذکر صریح اینکه در صورت شکست قدرت را به صورت مسالمت‌آمیز به دولت جدید انتقال خواهد داد، طفره رفت.[۸۷] جمهوری‌خواهان کنگره تأکید کرده‌اند که اگر ترامپ در انتخابات شکست بخورد، قدرت به صورت مسالمت‌آمیزی به دولت بایدن انتقال پیدا خواهد کرد اما توضیح نداده‌اند که در صورت سر باز زدن ترامپ از تحویل قدرت، چگونه چنین چیزی را در ضمانت خواهند کرد.[۸۸][۸۹] ترامپ همچنین متذکر شده‌است که او انتظار دارد دیوان عالی دربارهٔ انتخابات تصمیم بگیرد و به همین دلیل، می‌خواهد که محافظه‌کاران در دیوان عالی اکثریت را تشکیل دهند و قصد دارد تا قبل از برگزاری انتخابات در نوامبر، جانشین روث بیدر گینزبرگ را مشخص کند.[۹۰]

    رای‌دهی پستی[ویرایش]

    رواج شیوه رای‌دهی پستی در ایالات متحده رو به افزایش است و در ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸، بیست و پنج درصد رای‌دهندگان از این شیوه برای به صندوق انداختن آرا خود استفاده کردند. شیوع ویروس کرونا در سال ۲۰۲۰ باعث شده‌است پیش‌بینی شود که استفاده این شیوه به دلیل جلوگیری از شیوع بیماری در حوزه‌های رای‌گیری، با افزایش عظیمی مواجه شود.[۹۱] برای انتخابات ۲۰۲۰، یک تحلیل ایالت-به-ایالت نشان داد ۷۶٪ آمریکایی‌ها می‌توانند از این شیوه برای رای دادن استفاده کنند. بر اساس این تحلیل، ۸۰ میلیون نفر می‌توانند در ۲۰۲۰ به شیوع پستی رای دهند - که دو برابر سال ۲۰۱۶ است.[۹۲] در ژوئیه ۲۰۲۰، سرویس پست ایالات متحده نامه‌ای به چندی از ایالت‌ها ارسال کرد مبنی بر اینکه این سرویس نمی‌تواند نیازهای ایالات برای رای‌گیری لحظه آخری را مرتفع سازد.[۹۳] علاوه بر تعداد بالای رای‌هایی که از طریق پست داده خواهد شد، این موضوع به اقدامات رئیس پست جدید آمریکا لوئیز دوجوی، نظیر ممنوع کردن سفر اضافه یا اضافه‌کاری جهت تحویل نامه‌ها،[۹۴] نیز مربوط است. در ۱۸ اوت، زمانی که مجلس نمایندگان تشکیل جلسه داد تا به تعلیق اقدامات دوجوی رای دهد، او اعلام کرد که انجام اصلاحات را به بعد از انتخابات نوامبر موکول خواهد کرد.[۹۵]

    مجلس نمایندگان رای به تخصیص بودجه‌ای ۲۵ میلیارد دلاری اضطراری به سازمان پست داد تا حجم عظیم آرای پستی مدیریت شود.[۹۶] علی‌رغم این، دونالد ترامپ به کرات علیه شیوه رای‌دهی پستی اظهار نظر کرده‌است؛ حتی با وجود اینکه خود در فلوریدا به شیوه پستی که نوعی رای‌دهی غیابی است، رای خواهد داد. ترامپ با تمایز قائل شدن بین «رای‌دهی پستی» و «رای‌دهی غیابی» از این عمل خود دفاع کرده‌است.[۹۷] او معتقد است که رای‌دهی پستی مسبب تقلب عظیم انتخاباتی خواهد شد، هرچند هیچ مدرکی در این رابطه وجود ندارد.[۹۸][۹۹] در اوت ۲۰۲۰، ترامپ تصدیق کرد که سازمان پست جهت مدیریت رای‌دهی پستی به بودجه اضافی نیاز دارد اما اعلام کرد که او مانع از هرگونه تخصیص بوده به آن خواهد شد زیرا قصد دارد مانع از افزایش آمار آرا پستی شود.[۱۰۰]

    نامزدها[ویرایش]

    حزب جمهوری‌خواه[ویرایش]

    نتیجه انتخابات مقدماتی حزبی که با شرکت رئیس‌جمهور درحال خدمت برگزار می‌شوند، معمولاً از پیش مشخص است.[۱۰۱][۱۰۲] انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه ۲۰۲۰ نیز استثنا نبود؛ دونالد ترامپ که برای دومین دوره ریاست‌جمهوری خود نامزد شده‌است،[۱۰۳][۱۰۴] بدون مواجه‌شدن با چالش مهمی نامزد نهایی حزب خود شد[۱۰۵][۱۰۶] و کمیته ملی حزب جمهوری‌خواه نیز در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۹ به صورت غیررسمی از نامزدی او حمایت کرد.[۱۰۷]

    انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در چند ایالت به نشانه حمایت از دونالد ترامپ برگزار نشد.[۱۰۸] این ایالات دفعاتی که جرج اچ. دابلیو بوش و جرج دابلیو بوش برای دومین مرتبه نامزد ریاست‌جمهوری می‌شدند و چند کمیته ایالتی حزب جمهوری‌خواه برگزاری انتخابات مقدماتی خود را کنسل کردند، را یادآور شدند.[۱۰۹] جمهوری‌خواهان در ایالاتی چون نیویورک و هاوایی بلافاصله بعد از کنسل کردن برگزاری انتخابات مقدماتی، ترامپ را برنده آرا حزبی خود اعلام کردند[۱۱۰][۱۱۱] و برخی دیگر چون نوادا برای انجام این کار تا برگزاری کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان صبر کردند.[۱۱۲][۱۱۳] کمپین ترامپ همچنین ایالاتی که در ۲۰۱۶ از شیوه نمایندگی تناسبی برای انتخاب کاندید مورد نظر خود استفاده کردند، را تشویق می‌کرد در این دوره از شیوه «برنده همه را می‌برد» (یعنی همه آرای حزبی به کسی که بیشترین رای مردمی را کسب کرده برسد) یا «برنده بیشتر می‌برد» (یعنی کسی که مقدار مقرری از آرای مردمی را کسب کرده، همه آرای حزبی را تصاحب کند و در غیر این صورت میان نامزدها تقسیم شود) استفاده کنند.[۱۱۴][۱۱۵]

    با این اوصاف، گزارش‌هایی از اوت ۲۰۱۷ به این سو شروع به انتشار کرد مبنی بر اینکه جمهوری‌خواهان، به خصوص شاخه‌های میانه‌رو حزب مذکور، درحال آماده‌سازی خود برای برپایی یک «کمپین در سایه» علیه رئیس‌جمهور هستند. سناتور وقت آریزونا جان مک‌کین گفت «جمهوری‌خواهان در این رئیس‌جمهور، ضعف می‌بینند.»[۱۱۶][۱۱۷] سناتورِ مین سوزان کالینز، سناتور کنتاکی رند پال و فرماندار سابق نیوجرسی کریس کریستی در ۲۰۱۷ شک خود مبنی بر انتخاب ترامپ برای انتخابات ۲۰۲۰ را ابراز کردند و کالینز گفت که «گفتنش خیلی سخت است.»[۱۱۸][۱۱۹] جف فلیک در ۲۰۱۷ ادعا کرد ترامپ با شیوه حکومت خود، رقبا را برای انتخابات مقدماتی به چالش «دعوت» می‌کند.[۱۲۰] در مه ۲۰۱۸، استراتژیست سیاسی راجر استون پیش‌بینی کرد ترامپ تنها در صورتی که همه وعده‌های انتخاباتی ۲۰۱۶ خود مبنی بر «عالی کردن دوباره آمریکا» را برآورده سازد، برای دور دوم کاندید نخواهد شد.[۱۲۱]

    فرماندار سابق ماساچوست ویلیام ولد در ۱۵ آوریل ۲۰۱۹ نامزدی خود برای انتخابات ۲۰۲۰ اعلام کرد و به اولین رقیب جدی ترامپ در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان تبدیل شد. ولد که در ۲۰۱۶ نامزد معاونت ریاست‌جمهوری از حزب لیبرترین بود، به دنبال دستیابی به هدف دور از دسترسی بود، زیرا ترامپ در حزب خود از محبوبیت زیادی برخودار است و نظرات ولد در ربط با مسائلی چون سقط جنین، کنترل اسلحه و ازدواج همجنس‌گرایان با دیدگاه‌های محافظه‌کارانه جمهوری‌خواهان تناقض دارد.[۱۲۲] راکی دا لا فوئنته نیز برای حضور در انتخابات اعلام آمادگی کرد اما توجهات زیادی به کمپین او جلب نشد.[۱۲۳][۱۲۴]

    نماینده سابق ایلینوی، جو والش، در ۲۵ اوت ۲۰۱۹ با اعلام اینکه «هرچه بتوانم انجام خواهم داد. نمی‌خواهم [ترامپ] برنده شود. کشور برنده‌شدن او را تاب نخواهد آورد. اگر موفق هم نشوم، به او رای نخواهم داد» از نامزدی خود خبر داد.[۱۲۵] والش که در انتخابات مقدماتی آیووا تنها ۱٪ آرا را به دست آورد، در ۷ فوریه ۲۰۲۰ کمپینش را به حالت تعلیق درآورد. او اعلام کرد «هیچ‌کس نمی‌تواند ترامپ را در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان شکست دهد» زیرا حزب جمهوری‌خواه «پرستنده» ترامپ است. بنا به والش، طرفداران ترامپ به پیروانی تبدیل شده‌اند که تصور می‌کنند او «نمی‌تواند کار اشتباهی انجام دهد.» به گفته والش، «آن‌ها نمی‌دانند حقیقت چیست و مهم‌تر از آن اهمیتی به حقیقت نمی‌دهند.»[۱۲۶] در ۸ سپتامبر ۲۰۱۹، نماینده و فرماندار سابق کارولینای جنوبی مارک سنفورد اعلام کرد به عنوان یک نامزد جمهوری‌خواه در انتخابات شرکت خواهد کرد[۱۲۷] اما ۶۵ روز بعد در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹، با مشاهده عدم کسب محبوبیت در میان اعضای حزب، انصراف داد.[۱۲۸]

    کمپین انتخاباتی ترامپ اساساً بعد از پیروزی در انتخابات ۲۰۱۶ هم ادامه‌دار بوده‌است و صاحب‌نظران تاکتیک او مبنی بر ادامه گردهمایی‌های انتخاباتی در طول دوره ریاست‌جمهوری‌اش را «کمپین بی‌پایان» توصیف کرده‌اند.[۱۲۹] ترامپ حتی در ایالاتی نظیر کارولینای جنوبی و نوادا که انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه خود را به نشانه حمایت از او کنسل کرده‌اند هم گردهمایی انتخاباتی برگزار کرد.[۱۳۰][۱۳۱]

    دونالد ترامپ همه انتخابات‌های مقدماتی که جمهوری‌خواهان برای این دوره برگزار کردند را برنده شد و در ۱۷ مارس ۲۰۲۰، بعد از اینکه آرای حزبی موردنیاز برای تبدیل‌شدن به نامزد نهایی حزب در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان را کسب کرد، نامزد مقدر حزب خود شد.[۱۳۲] یک روز بعد، ولد کمپین خود را تعلیق کرد.[۱۳۳]

    فهرست نامزدهایی که الف) شغل دولتی داشتند، ب) حداقل پنج نظرسنجی در سطح ملی از آن‌ها نام برده شد یا ج) توجه رسانه‌ها را جلب کردند.[۱۳۴][۱۳۵]

    حزب دموکرات[ویرایش]

    در اوت ۲۰۱۸، کمیته ملی دموکرات‌ها ابرنماینده‌ها را از رای دادن به کسی که صرفاً بیشترین رای مردمی را به دست آورده، منع کرد و این شیوه از انتخابات ۲۰۲۰ برای اولین بار به کار گرفته شد. نتیجتاً، یک کاندیدا نیاز دارد اکثریت آرا نمایندگان حزبی را به دست آورد تا به نامزد نهایی حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری تبدیل شود. آخرین باری که چنین نشد، مربوط به کنوانسیون ملی حزب دموکرات در ۱۹۵۲ و نامزدی آدلای استیونسون دوم بود.[۱۴۱] همچنین، شش ایالت شیوه رأی بدیل را برای انتخابات مقدماتی در نظر گرفته‌اند: آلاسکا، هاوایی، کانزاس و وایومینگ برای همه رای‌دهندگان و آیوا و نوادا برای آرای غیابی.[۱۴۲]

    بعد از شکست هیلاری کلینتون در انتخابات ۲۰۱۶، نظرها بر آن بود که حزب دموکرات بدون رهبر مانده‌است[۱۴۳] و میان دو جناح میانه‌گرای طرفدار کلینتون و جناح ترقی‌خواه طرفدار سندرز تقسیم شده‌است.[۱۴۴][۱۴۵] در ۲۰۱۸، چند حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان که دموکرات‌ها امید داشتند از جمهوری‌خواهان بازپس‌بگیرند، شاهد انتخابات مقدماتی مشاجره‌آمیزی بود که پلیتیکو آن را «جنگ داخلی دموکرات‌ها» توصیف کرد.[۱۴۶] در عین حال، دموکرات‌های مجلس سنا در ربط با شهریه کالج، نظام درمانی و مهاجرت سیاست‌های چپ‌گرایانه‌تری را اتخاذ کرده‌اند.[۱۴۷][۱۴۸] علی‌رغم همه این‌ها، دموکرات‌ها در هدفشان که شکست دونالد ترامپ باشد، متحد هستند.[۱۴۹]

    در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، ۲۹ نامزد برجسته کاندید شدند[۱۵۰] که رکورد جدیدی در تعداد کاندیداها در سیستم کنونی انتخابات مقدماتی ایالات متحده‌است و نسبت به رکورد قبلی (۱۷ نامزد برجسته در انتخابات مقدماتی ۲۰۱۶ حزب جمهوری‌خواه) افزایش زیادی داشته‌است.[۱۵۱] چند زن نیز خود را نامزد کردند که احتمال انتخاب یک زن توسط حزب دموکرات برای دومین دوره متوالی را افزایش داد.[۱۵۲]

    تا زمان نخستین انتخابات مقدماتی که در فوریه در آیوا برگزار شد، تنها ۱۱ نفر از نامزدهای مطرح در رقابت باقی مانده بودند. پیت بودجج با اختلاف کمی در آیوا برنی سندرز را شکست داد و بعد سندرز در ۱۱ فوریه در نیوهمپشایر بودجج را مغلوب ساخت. بنت، پاتریک و یانگ تا زمان انتخابات مقدماتی نوادا در ۲۲ فوریه انصراف دادند و سندرز در آن ایالت هم پیروز شد. سپس جو بایدن در کارولینای جنوبی به پیروزی رسید. بعد از انتخابات در آن ایالت، بودجج، کلوبشار و استایر هم انصراف دادند. بعد از بعد از سه‌شنبه بزرگ به تاریخ سوم مارس، بلومبرگ و وارن نیز از رقابت خارج شدند تا تنها سه نفر باقی بمانند: سندرز و بایدن به عنوان رقبای اصلی و تولسی گبرد که آرای کمی به دست آورده بود.[۱۵۳] تولسی گبرد هم در ۱۷ مارس، بعد از انتخابات در آریزونا، فلوریدا و ایلینوی، انصراف داد و از بایدن حمایت کرد.[۱۵۴] سرانجام در هشتم آوریل ۲۰۲۰، سندرز هم کمپین خود را به حالت تعلیق درآورد. رسانه‌ها از این نوشتند که باراک اوباما او را برای این تصمیم قانع کرد. نتیجتاً، بایدن به تنها کاندید باقی مانده و نامزد مقدر حزب تبدیل شد[۱۵۵][۱۵۶] و اوباما، سندرز و وارن از او حمایت کردند.[۱۵۷] او در ۵ ژوئن ۲۰۲۰ آرای کافی برای تبدیل شدن به نامزد نهایی حزب دموکرات را به دست آورد.[۱۵۸] بایدن و سندرز «گروه ویژه اتحاد بایدن-سندرز» را به وجود آوردند تا اختلافات در حزب را از بین ببرند.[۱۵۹]

    فهرست نامزدهایی که الف) معاون رئیس‌جمهور، عضو کابینه، سناتور، نماینده مجلس نمایندگان یا فرماندار بوده‌اند، ب) حداقل پنج نظرسنجی در سطح ملی از آن‌ها نام برده شد یا ج) توجه رسانه‌ها را جلب کردند.

    حزب لیبرترین[ویرایش]

    از بین نامزدهای مطرح‌تر انتخابات مقدماتی حزب لیبرترین می‌توان به ورمن سوپریم، ادم کوکش، جان مکافی و جیکوب هورن‌برگر اشاره کرد.[۱۶۰][۱۶۱]

    حزب سبز[ویرایش]

    در انتخابات مقدماتی حزب سبز ایالات متحده آمریکا حدود ۸ نفر برای ریاست‌جمهوری نامزد شدند که اصلی‌ترین آن‌ها هاوی هاوکینز از بنیانگذاران حزب سبز و داریو هانتر بودند.[۱۶۱]

    کنوانسیون‌های حزبی[ویرایش]

    کنوانسیون ملی ۲۰۲۰ حزب دموکرات ابتدا قرار بود در میلواکی، ویسکانسین به تاریخ ۱۳ تا ۱۶ ژوئیه برگزار شود[۱۶۲][۱۶۳] اما در اثر پیامدهای شیوع ویروس کرونا، به ۱۷ تا ۲۰ اگوست عقب انداخته شد.[۱۶۴] در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۰، اعلام شد کنوانسیون حزب دموکرات به صورت تلفیقی از یک کنوانسیون مجازی و حضوری برگزار خواهد شد و تعدادی از نمایندگان حزبی به صورت حضوری در محل کنوانسیون حاضر خواهند شد.[۱۶۵]

    کنوانسیون ملی ۲۰۲۰ حزب جمهوری‌خواه به تاریخ ۲۴ اوت ۲۰۲۰ در شارلوت، کارولینای شمالی برگزار شد؛ نتیجتاً، برای اولین بار از سال ۱۸۶۴ کنوانسیون یک حزب بزرگ در آمریکا تنها یک روز طول کشید.[۱۶۶] برنامه اصلی قرار بود مانند حزب دموکرات ۳ روز طول بکشد، اما به دلیل اصرار ایالت کارولینای شمالی مبنی بر رعایت قوانین فاصله‌گذاری اجتماعی، مجل انجام سخنرانی‌ها و جشن‌ها (اما نه برنامه اصلی) را به جکسون‌ویل، فلوریدا منتقل کردند[۱۶۷][۱۶۸] اما چون وضعیت کرونا در فلوریدا وخیم شد، دوباره آن‌ها را به شارلوت بازگرداندند تا به صورت محدود برگزار شود.[۱۶۹]

    حزب لیبرترین هم برنامه داشت کنوانسیون ملی ۲۰۲۰ خود را در آستین، تگزاس به تاریخ ۲۲ تا ۲۵ مه برگزار کند[۱۷۰][۱۷۱] اما در ۲۶ آوریل به دلیل محدودیت‌های اعمال شده جهت جلوگیری از شیوع بیشتر کرونا در آستین، خبر از لغو آن دادند.[۱۷۲] در آخر تصمیم گرفته شد حزب لیبرترین دو کنوانسیون، یکی آنلاین و دیگری حضوری، برگزار کند. نامزد ریاست‌جمهوری و معاون ریاست‌جمهوری در کنوانسیون آنلاین در روزهای ۲۲ تا ۲۴ مه انتخاب شد.[۱۷۳] حزب سبز قرار بود کنوانسیون ملی خود را از ۹ تا ۱۲ ژوئیه در دیترویت، میشیگان کند[۱۷۴] اما به دلیل شیوع کرونا قرار شد در همان تاریخ به صورت آنلاین صورت یابد.[۱۷۵]

    مناظره‌ها[ویرایش]

    در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۹، کمیسیون مناظره‌های انتخاباتی اعلام کرد در پاییز سال ۲۰۲۰ سه مناظره انتخاباتی میان کاندیدهای ریاست جمهوری برگزار خواهد شد. اولین مناظره به تاریخ ۲۹ سپتامبر در کلیولند برگزار شد و میزبانی آن برعهده دانشگاه کیس وسترن رزرو و کلینیک کلیولند بود.[۱۷۶] ابتدا برنامه از این قرار بود که این مناظره در نوتردام در ایندیانا برگزار شود و میزبانی آن به دانشگاه نوتردام سپرده شود اما دانشگاه مذکور به دلیل شیوع کروناویروس از برگزاری آن صرف نظر کرد.[۱۷۶][۱۷۷] نظرسنجی‌ها نشان داد که اکثر بینندگان بایدن را پیروز این مناظره به حساب آوردند[۱۷۸][۱۷۹][۱۸۰] و دیدگاه اقلیتی هم وجود دارد مبنی بر اینکه می‌توان مناظره اول را یک مساوی بین دو کاندیدا برشمرد.[۱۸۱][۱۸۲] لحظه کلیدی مناظره اول که نظرات بسیاری را جلب کرد، زمانی بود که ترامپ حاضر نشد گروه پسران مغرور، یک گروه فاشیستی خشونت‌طلب که معتقد به برتری نژاد سفیدپوست است، را محکوم کند و در عوض به آن‌ها گفت «پسران مغرور، عقب بایستید و آماده باشید.»[۱۸۳][۱۸۴]

    مقرر بود دومین مناظره به تاریخ ۱۵ اکتبر در مرکز هنرهای نمایشی ادرین آرشت در میامی برگزار شود اما چون ترامپ نپذیرفت در مناظره مجازی حاضر شود، لغو شد. سومین به تاریخ ۲۲ اکتبر در دانشگاه بلمونتِ نشویل برگزار خواهد شد.[۱۸۵][۱۸۶] دانشگاه میشیگان در ان آربر اولین میزبان مقرر مناظره دوم بود اما آن دانشگاه در ژوئن اعلام کرد از میزبانی این مناظره انصراف می‌دهد و دلیل این انصراف نگرانی‌های مربوط به شیوع بیشتر ویروس کرونا گزارش شده‌است.[۱۸۷] مناظره میان نامزدهای معاونت ریاست جمهوری، مایک پنس و کاملا هریس، هم به تاریخ هفتم اکتبر ۲۰۲۰ در دانشگاه یوتا در سالت‌لیک‌سیتی برگزار شد.[۱۸۸]

    یادداشت‌ها[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۶)

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۶)

    پنجاه و هشتمین انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا براساس قانون اساسی روز سه‌شنبه ۸ نوامبر ۲۰۱۶ برگزار شد. رأی‌دهندگان مجمع گزینندگان ریاست جمهوری را برگزیدند که آنها نیز به نوبهٔ خود یک رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور جدید را برگزیدند. محدودیت دوره‌های ریاست‌جمهوری که در پس تصویب متمم بیست و دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا قرار داده شده باعث شد رئیس‌جمهور وقت باراک اوباما از حزب دموکرات از گزینش دوباره برای دوره سوم باز بماند. در این انتخابات مجمع گزینندگان دونالد ترامپ را به عنوان چهل و پنجمین رئیس‌جمهور و مایک پنس را به عنوان چهل و هشتمین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا انتخاب کردند.

    رشته انتخابات‌های مقدماتی ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا بین ۱ فوریه و ۱۴ ژوئن ۲۰۱۶ در سراسر ایالات و سرزمین‌های آمریکا و نیز واشینگتن، دی.سی. برگزار شد. فرایند گزینش نامزد هر حزب نیز غیرمستقیم است و رأی‌دهندگان در آن به فهرستی از نمایندگانی رأی می‌دهند که به کنوانسیون‌های حزبی هر یک از احزاب گسیل شده و به نوبهٔ خود نامزد نهایی حزب را برمی‌گزینند. کنوانسیون ملی جمهوری‌خواه این دوره در کلیولند، اوهایو، و کنوانسیون ملی دموکرات در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، برگزار شدند.

    دونالد ترامپ بازرگان و شخصیت برنامه‌های تلویزیونی، در پی پیروزی بر سناتور تد کروز، فرماندار جان کیسیک، سناتور مارکو روبیو و چندین کاندیدای دیگر در رقابت‌های مقدماتی ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ حزب جمهوری‌خواه در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۶ نامزد حزب جمهوری‌خواه شد.[۴] وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده آمریکا و سناتور سابق نیویورک، هیلاری کلینتون پس از پیروزی بر سناتور ورمانت برنی سندرز در ۲۶ ژوئیه نامزد حزب دموکرات شد. در این انتخابات برای نخستین بار یک زن نامزدی یکی از احزاب اصلی را به دست آورده‌است. این انتخابات همچنین نخستین انتخابات از سال ۱۹۴۴ است که هر دو نامزد از یک ایالت هستند. احزاب سوم و نامزدهای ریاست جمهوری مستقل دیگری نیز در این انتخابات شرکت می‌کنند که از آنها دو نفر دسترسی کافی به برگه رأی یافته‌اند و در نظرسنجی‌های اصلی ملی نام برده می‌شوند: نامزد حزب لیبرترین، فرماندار سابق نیومکزیکو گری جانسن و نامزد حزب سبز جیل استاین.[۵][۶] جانسن و استاین در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا سال ۲۰۱۲ هم نامزد حزبشان بودند.

    در ساعت ۳ صبح به وقت استاندارد شرق آمریکا در روز ۹ نوامبر ۲۰۱۶، دونالد ترامپ با کسب بیش از ۲۷۰ رأی از مجمع گزینندگان، بیشینهٔ ۵۳۸ گزینندهٔ این مجمع (بیش از ۲۷۰ رأی) را به دست آورد که کافی بود او را رئیس‌جمهور منتخب آمریکا کند. بسیاری از نظرسنجی‌ها و افکارسنجان به تندی این انتخابات را به عنوان یکی از جذاب‌ترین انتخابات در دوران معاصر، و یکی از بزرگترین نتایج خلاف انتظار در تاریخ خواندند. ترامپ با ۷۰ سال سن، پیرترین کسی شد که تاکنون در دور اول به ریاست جمهوری رسیده، و از رونالد ریگان که هنگام پیروزی در انتخابات ۱۹۸۰، ۶۹ ساله بود نیز پیرتر است. ترامپ پس از ون بیورن، میلرد فیملمور، تیودور روزولت و فرنکلین دی روزولت پنجمین رئیس‌جمهور آمریکا شد که در ایالت نیویورک به دنیا آمده‌است. ترامپ همچنین پس از جیمز پلک در سال ۱۸۴۴ و ریچارد نیکسون در سال ۱۹۶۸ سومین رئیس‌جمهوری شد که ایالت خانگی خود را باخته‌است.

    نقشه انتخاباتی[ویرایش]

    جمهوری‌خواه[ویرایش]

    سناتور ایالات متحده تد کروز از تگزاس نخستین نامزد اصلی‌ای بود که حضور خود در انتخابات ۲۰۱۶ را در تاریخ ۲۳ مارس ۲۰۱۵ اعلام کرد.[۷][۸] سناتور کنتاکی، رند پال دومین نامزدی بود که در ۷ آوریل ۲۰۱۵ نامزدی خود را اعلام کرد.[۹] مارکو روبیو، سناتور فلوریدا، نامزد بعدی بود که در ۱۳ آوریل اعلام نامزدی کرد.[۱۰][۱۱] کارلی فیورینا نامزدی خود را در ۴ مه ۲۰۱۵ اعلام کرد.[۱۲] مایک هاکبی، نامزد انتخابات سال ۲۰۰۸ و فرماندار سابق آرکانزاس، نامزدی خود را یک روز بعد اعلام کرد.[۱۳] سناتور سابق پنسیلوانیا و نامزد انتخابات ۲۰۱۲، ریک سنتوروم، مبارزه خود را در ۲۷ مه اعلام کرد.[۱۴] جرج پتکی، از فرمانداران سابق ایالت نیویورک نامزد بعدی بود که در ۲۸ مه، ۲۰۱۵ وارد رقابت‌ها شد.[۱۵] لیندسی گراهام، سناتور کارولینای جنوبی، در ۱ ژوئن اعلام نامزدی کرد.[۱۶] فرماندار سابق تگزاس، ریک پری، که در سال ۲۰۱۲ هم نامزد شده بود، در ۴ ژوئن اعلام کرد دوباره رقابت خواهد کرد.[۱۷] فرماندار سابق فلوریدا، جب بوش، در ۱۵ ژوئن به رقابت‌ها وارد شد.[۱۸] دونالد ترامپ، ساختمان ساز و مجری سابق ریلتی شوهای تلویزیونی در ۱۶ ژوئن اعلام نامزدی کرد.[۱۹] بابی جیندال، فرماندار وقت لوئیزیانا، در ۲۴ ژوئن اعلام نامزدی کرد.[۲۰] کریس کریستی فرماندار نیو جرسی در ۳۰ ژوئن اعلام نامزدی کرد.[۲۱] فرماندار ویسکانسین اسکات واکر در ۱۳ ژوئیه اعلام نامزدی کرد.[۲۲] فرماندار اوهایو جان کیسک در ۲۱ ژوئیه اعلام نامزدی کرد.[۲۳] فرماندار سابق ویرجینیا جیم گیلمور آخرین نامزد بود که در ۳۱ ژوئیه اعلام نامزدی کرد.[۲۴] ریک پری، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۵ از رقابت‌ها کناره گرفت. اسکات واکر در ۲۱ سپتامبر کنار کشید. بابی جیندال در ۱۷ نوامبر نامزدی خود را خاتمه داد. لیندسی گراهام در ۲۱ دسامبر کناره‌گیری کرد. جرج پتکی در ۲۹ دسامبر کناره‌گیری کرد. مایک هاکبی در ۱ فوریه کناره گرفت. ریک سنتوروم و رند پال در ۳ فوریه کناره‌گیری کردند. تد کروز انتخابات انجمن‌های حزبی آیووا را در ۱ فوریه برد و دونالد ترامپ و مارکو روبیو به ترتیب دوم و سوم شدند. ترامپ بقیهٔ رقابت‌های ماه فوریه را برنده شد: نیوهمپشر، کارولینای جنوبی و نوادا. کریس کریستی و کارلی فیورینا پس از ناکامی در کسب آرای بالا در رقابت‌های آیووا و نیوهمپشر در ۱۰ فوریه از رقابت‌ها کناره گرفتند. جیم گیلمور در ۱۲ فوریه کناره گرفت. .[۲۵] جب بوش در ۲۰ فوریه پس از کسب آرای کم در آیووا و نیو همپشر کناره‌گیری کرد. در ۱ مارس، ۱۱ ایالت رقابت‌های خود را در چارچوب «سه‌شنبه بزرگ» برگزار کردند. سناتور کروز اکلاهما، آلاسکا و ایالت خود، تگزاس، را برنده شد. سناتور روبیو نخستین ایالت خود را (مینه سوتا) برنده شد. دونالد ترامپ توانست در آلاباما، آرکانزاس، جورجیا، ماساچوست، تنسی، ویرجینا و ورمانت در جایگاه اول قرار گرفته و تا انتهای آن شب ۲۳۷ دلگت به دست آورد و جایگاه خود را به عنوان پیشتاز کسب نامزدی حزب جمهوریخواه تحکیم ورزد. بن کارسون کمپین خود را در ۴ مارس به تعلیق درآورد و چند روز بعد از ترامپ حمایت کرد.[۲۶][۲۷] در ۶ مارس، کروز در مین و کانزاس برنده شد و ترامپ در لوئیزیانا و کنتاکی پیروز شد. روبیو پورتوریکو را در ۶ مارس برد. در ۸ مارس ترامپ میشیگان، می‌سی‌سی‌پی و هاوایی و کروز آیداهو را برنده شدند. مارکو روبیو پس از شکست در ایالت خود، فلوریدا در ۱۵ مارس، کمپین خود را به حال تعلیق درآورد. در این روز جان کیسیک در اهایو و ترامپ در ایلینوی، فلوریدا، میزوری، کارولینای شمالی و جزایر ماریانای شمالی پیروز شدند. در ۲۲ مارس کروز در یوتا و ترامپ در آریزونا پیروز شدند.

    پس از پیروزی‌های ترامپ در اواخر آوریل و پیروزی او در ایندیانا در ۳ مه ۲۰۱۶، کروز و کیسیک دو نامزد باقی‌مانده شانس خود برای برنده شدن را از دست داده و مبارزات خود را معلق کردند و در نهایت راینس پریبیس رئیس کمیسیون ملی جمهوری‌خواه ترامپ را نامزد فرضی این حزب در انتخابات سرتاسری اعلام کرد.

    نامزد[ویرایش]

    کاندیداهای کنار کشیده[ویرایش]

    دموکرات[ویرایش]

    هیلاری کلینتون وزیر سابق امور خارجه نخستین دمکراتی بود که برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری اعلام نامزدی کرد. برنی سندرز سناتور ورمانت و مارتین اومالی فرماندار سابق مریلند او را برای کسب نامزدی به چالش کشیدند. نهایتاً برنی سندرز پس از نرسیدن به مقدار دلگیت مورد نیاز، به نفع کلینتون کناره‌گیری کرد.

    نامزد[ویرایش]

    کنار کشیده‌ها[ویرایش]

    احزاب سوم اصلی[ویرایش]

    حزب سبز[ویرایش]

    حزب لیبرترین[ویرایش]

    در ۲۹ مه ۲۰۱۶ جانسن در رای‌گیری دوم در مجمع ملی لیبرترین با ۵۵٫۸ درصد رای نمایندگان نامزدی را برنده شد.[۵۶] مجمع بیل ولد فرماندار سابق جمهوریخواه ماساچوست را به عنوان نامزد معاونت او برگزید.

    دیگر احزاب سوم و مستقل‌ها[ویرایش]

    مناظره‌ها[ویرایش]

    کمیسیون دوحزبی مناظره‌های ریاست جمهوری در نظر داشت چهار مناظره برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ برگزار کند، که در جاهای مختلفی در ایالات متحده آمریکا در سپتامبر و اکتبر ۲۰۱۶ پراکنده شده‌اند – سه تا از آن‌ها با حضور نامزدهای ریاست جمهوری و یکی با حضور نامزدهای معاونت ریاست جمهوری برگزار شد. نخستین مناظره در ۲۶ سپتامبر بود.

    ایالات رقابتی[ویرایش]

    به جز در مین و نبراسکا، برندهٔ آرای مردمی تمام آرای مجمع گزینندگان ایالت را می‌برد (گرچه مجالس ایالت‌ها قانوناً می‌توانند نحوهٔ تخصیص آرا را عوض کنند).[۶۲] در انتخابات‌های ریاست جمهوری اخیر کمپین‌ها منابع خود را عموماً بر تعداد اندکی از ایالت‌های رقابتی متمرکز کرده‌اند.[۶۳][۶۴] ایالت‌های احتمالی صحنهٔ رقابت عبارتند از نوادا، کلرادو، آیووا، ویسکانسین، میشیگان، اوهایو، پنسیلوانیا، نیوهمپشایر، ویرجینیا، کارولینای شمالی، و فلوریدا.[۶۵] دموکرات‌ها نیز هدف قرار دادن آریزونا، جورجیا، و تگزاس را مورد بررسی قرار داده‌اند.[۶۵] در این حال، جمهوریخواهان ممکن است مینه‌سوتا و نیو جرسی را نیز هدف قرار بدهند.[۶۶]

    نتایج[ویرایش]

    جمعیت‌شناسی رأی‌دهندگان[ویرایش]

    منبع: داده‌های ادیسون ریسرچ، کنسرسیومی متشکل از ای‌بی‌سی نیوز، آسوشیتد پرس، سی‌بی‌اس نیوز، سی‌ان‌ان، فاکس نیوز، و ان‌بی‌سی نیوز، بر مبنای نظرسنجی حضوری از ۲۴٬۵۳۷ رأی‌دهنده در ۳۵۰ حوزهٔ رأی‌گیری در سرتاسر ایالات متحدهٔ آمریکا به علاوهٔ ۴٬۳۹۸ مصاحبهٔ تلفنی با رأی‌دهندگان پیش‌از موعد و غایب.[۶۸][۶۹]

    ملاحظات[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 6 روز قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید